تبلیغات
یقین - هنگام فتنه


امروز :
یقین
بهترین چیز برای قلب
«زندگی بجز دینداری نیست و مرگ جز با از دست دادن یقین»

بازدید : مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 15 دی 1390

امام علی علیه السلام : «به گاه فتنه همچون شتر نر دو ساله باش که نه پشت و نیرویی دارد که بر او سوار شوند و نه پستانی که از آن شیر دوشند». «نهج البلاغه، حکمت 1»

بعضی‌ها در فضای فتنه، این جمله‌ی «كُن فِی الفِتنَه كَابنِ اللَّبُون لا ظَهرٌ فَیُركَبَ وَ لا ضَرعً فَیُحلَبَ» را بد می­فهمند و خیال می­كنند معنایش این است كه وقتی فتنه شد و اوضاع مشتبه شد، بكش كنار! اصلاً در این جمله این نیست كه: «بكش كنار». این معنایش این است كه به هیچ­وجه فتنه‌گر نتواند از تو استفاده كند؛ از هیچ راه. «لا ظَهرٌ فَیُركَبَ وَ لا ضَرعً فَیُحلَبَ»؛ نه بتواند سوار بشود، نه بتواند تو را بدوشد؛ مراقب باید بود.

 

در جنگ صفین ما از آن طرف عمار را داریم كه جناب عمار یاسر دائم ـ آثار صفین را نگاه كنید ـ مشغول سخنرانی است؛ این طرف لشكر، آن طرف لشكر، با گروه‌های مختلف؛ چون آنجا واقعاً فتنه بود دیگر؛ دو گروه مسلمان در مقابل هم قرار گرفتند؛ فتنه‌ی عظیمی بود كه عده‌ای مشتبه بودند. عمار دائم مشغول روشنگری بود؛ این طرف می­رفت، آن طرف میرفت، برای گروه‌های مختلف سخنرانی میكرد ـ كه اینها ضبط شده و همه در تاریخ هست ـ از آن طرف هم آن عده‌ای كه «نَفَرٌ مِن اَصحابِ عَبدالله بن مَسعود ...» هستند، در روایت دارد كه آمدند خدمت حضرت و گفتند: «یا امیرالمؤمنین ـ یعنی قبول هم داشتند كه امیرالمؤمنین است ـ اِنّا قَد شَكَكنا فی هذَا القِتال»؛ ما شك كردیم. ما را به مرزها بفرست كه در این قتال داخل نباشیم! خوب، این كنار كشیدن، خودش همان ضرعی است كه یُحلب؛ همان ظهری است كه یُركب! گاهی سكوت كردن، كنار كشیدن، حرف نزدن، خودش كمك به فتنه است.

در فتنه همه بایستی روشنگری كنند؛ همه بایستی بصیرت داشته باشند. 




طبقه بندی: حدیث،  اجتماعی، 
ارسال توسط محمدمهدی
صفحات جانبی
آرشیو مطالب
حدیث روز
اوقات شرعی
وضعیت هوا
Translat

خرید شارژ

ابزار وبمستر

عکس

تفریح و سرگرمی

دانلود

قالب وبلاگ

فروشگاه اینترنتی ایران آرنا